“Het showbizzproces van de eeuw”, zo noemen sommige media de rechtszaak tegen zanger Marco Borsato. Dinsdag begint de inhoudelijke behandeling van de zaak. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) heeft hij zich ruim tien jaar geleden schuldig gemaakt aan betasting van een minderjarig meisje. Na bijna vier jaar onderzoek geeft de zanger komende week zelf tekst en uitleg over die verdenking.

Waar gaat de zaak over? In december 2021 doet een inmiddels volwassen vrouw aangifte van ontucht. Ze zou als 15-jarige in 2014 meermaals door Borsato onzedelijk zijn betast. Borsato heeft de beschuldiging altijd ontkend. Ook in de rechtbank zal hij zijn onschuld benadrukken.

Het slachtoffer en de verdachte waren bekenden van elkaar omdat de moeder van het meisje ten tijde van de vermeende feiten voor Borsato werkte. Zij was zijn persoonlijk assistent en voorzitter van de fanclub. Borsato kwam geregeld bij de familie over de vloer. De moeder zegt het vermeende misbruik te hebben ontdekt in dagboekfragmenten van haar dochter, die zij jaren later vond.

Vanaf de aangifte is de zaak met voorrang opgepakt. Volgens het OM omdat er – meer dan in andere zaken – “sprake is van grote maatschappelijke impact en geschokte rechtsorde”.

The Voice of Holland

In die tijd lopen er ook onderzoeken naar seksueel grensoverschrijdend gedrag bij tv-programma The Voice of Holland, waar Borsato dan ook aan verbonden is. “Ook het feit dat deze persoon met naam aan strafbare feiten gekoppeld werd, maakt dat het gewenst is dat er zo snel mogelijk duidelijkheid komt”, zegt een woordvoerder van het OM. In plaats van één zijn er twee officieren op de Borsato-zaak gezet.

Desondanks duurde het onderzoek bijna vier jaar. De advocaten van Borsato beamen dat ze veel onderzoekswensen hebben ingediend, maar bestrijden dat zij de vertragende factor zijn geweest. “Goed onderzoek is essentieel voor zorgvuldige rechtspraak. Dat zou niet kunnen worden gezien als vertragend”, stelt advocaat Geert-Jan Knoops namens de verdediging.

In zedenzaken is het vaak het woord van een verdachte tegenover dat van een slachtoffer. In deze zaak leunt het OM ook op steunbewijs. Zo is er een opgenomen ‘confrontatiegesprek’ waarbij beschuldigingen uit het dagboek in 2019 door de moeder zijn voorgelegd aan Borsato. Daarnaast is er een opgenomen telefoongesprek tussen het slachtoffer en Borsato, waarin zij hem confronteert.

Handschrift

Forensisch specialisten hebben onderzoek gedaan naar de dagboekfragmenten. Zij hebben bekeken of het handschrift van het slachtoffer is en of correcties en doorhalingen tegelijkertijd op papier zijn gezet. Dat laatste is volgens deskundigen waarschijnlijk. Waar onvoldoende duidelijkheid over is gekomen, is of de tekst in 2014 is geschreven. Dat kon technisch niet met grote zekerheid worden vastgesteld.

De recherche heeft ook onderzocht of het dagboek überhaupt toentertijd werd verkocht. Dat blijkt het geval.

Het onderzoek kostte veel tijd in een periode van grote druk op zedenteams. Strafrechtdeskundigen zijn het erover eens dat het OM een juist besluit heeft genomen om de Borsato-zaak te prioriteren. “De impact van deze zaak was na het doen van die aangifte gelijk heel groot. Dan snap ik dat je daar snel opvolging aan wilt geven”, zegt hoogleraar strafrecht Sven Brinkhoff. “Tegelijkertijd liggen er ook veel zedenzaken op de plank en dat schuurt wel een beetje.”

“Het onderzoek heeft de politie en het OM veel tijd gekost. Tijd die op dat moment niet kon worden besteed aan andere zedenzaken”, zegt een woordvoerder van het OM. Toch schat men daar in dat het Borsato-onderzoek “een beperkte vertragende factor is geweest voor andere zedenzaken” in de regio.

Getuigen

Hoewel het OM hoopte snel duidelijkheid te kunnen bieden in deze zaak, is dat niet gelukt. Na de vervolgingsbeslissing in september 2023 zijn op verzoek van de advocaten van Borsato zo’n tien getuigen gehoord. Mensen die weliswaar niet bij het vermeende misbruik aanwezig waren, maar die wel een beeld schetsen van de omgang tussen Borsato en het slachtoffer. Het inplannen van die verhoren, waarbij alle partijen aanwezig moesten zijn, is een complexe puzzel.

“Wij zien graag een gemiddelde zedenzaak binnen een jaar op zitting”, zegt Slachtofferhulp Nederland-voorzitter Rosa Jansen. “Dat is aanvaardbaar voor een slachtoffer. Zo’n strafproces is voor veel mensen de afronding van een strafbaar feit. Zij willen erkenning en hun verhaal aan de samenleving verteld hebben en vinden het belangrijk dat een rechter er een oordeel over velt. Vier jaar wachten holt je enorm uit.”